ماهی سرخو، یک ماهی خوشمزه‌‌ی دریایی برای سرخ کردن یا کباب کردن است. بدون بوی آزاردهنده و معروف به ماهی معطر است. دارای طعمی دلچسب و گوشت با کیفیت لطیف و سفید می‌‌باشد. سرشار از پروتئین بوده و بسیار راحت الهضم است. میزان خار و دور ریز این ماهی پائین است. به دلیل امگا3 بالا و کلسترول کم، برای بیماران قلبی مناسب است. دارای پروتئین بالا و مناسب برای کودکان و زنان باردار. دارای سلنیوم و خاصیت ضد سرطانی است.

دلایلی برای دعوت ماهی سرخو تازه جنوب ایران بر سر میز غذا           

مشخصات تغذیه‌‌ای ماهی سرخو تازه                  

گوشت ماهی سرخو تازه چطور است؟        

اگر جزو گروهی از افراد هستید که بوی زهم ماهی را نمی توانید تحمل کنید، ماهی سرخو تازه از بهترین پیشنهادات به شما خواهد بود. اگر مشخصات ماهی سرخو را بررسی کنید، می بینید که این ماهی دارای گوشت بسیار معطری می‌‌باشد. با خرید این ماهی و مصرف آن بدون نگرانی از بوی زهم ماهی از طعم بی‌‌نظیر آن لذت ببرید. علاوه بر این گوشت لطیف، سفید و بسیار خوش طعمی دارد، به همین علت است که این ماهی طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است.

میزان خار و دور ریز ماهی سرخو تازه چقدر است؟             

میزان خار و دور ریز ماهی سرخو تازه پائین است. گوشت نرم و لطیف آن دارای خار و تیغ‌‌های آزاردهنده نبوده و به راحتی می‌‌توان گوشت آن را از استخوانهایش جدا نمود. اغلب دارای خارهای بسیار کم و درشت است و فاقد خارهای ریز می‌‌باشد. میزان دور ریز و پرتی گوشت سرخو بسته به نوع پاک‌‌کردن آن از 15 الی 35 درصد متغیر می‌‌باشد. در نوع فیله شده به خاطر اینکه سر و دم کاملا جدا ‌‌می‌‌گردد میزان دورریز نسبت به نوع قطعه قطعه شده بیشتر ‌‌می‌‌باشد.

ماهی سرخو برای مصرف در چه مواردی توصیه می شود؟                 

به دلیل دارا بودن مقادیر بالای اسیدهای چرب مفید از جمله امگا3 و دارا بودن میزان کم کلسترول به بیماران قلبی توصیه می‌‌گردد. مصرف این ماهی به دلیل پروتئین بالا به کودکان و زنان باردار نیز پیشنهاد می‌‌شود. در برخی از منابع ذکر شده است که مصرف آن برای بیماران دیابتی، بیماران با مشکلات گوارشی و پروستات نیز می‌‌تواند مفید واقع گردد. گوشت آن دارای مقادیر بالایی سلنیوم است. این عنصر در جلوگیری از سرطانی شدن سلول‌‌های بدن موثر می‌‌باشد. بنابراین مصرف این ماهی جهت کاهش ابتلا به سرطان نیز توصیه شده است.

اهمیت وجود ماهی سرخو در رژیم غذایی                    

ویتامین‌‌های این ماهی               

مصرف این ماهی به دلیل دارا بودن انواع مواد مغذی می‌‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌‌های کلیوی، گوارشی و سرطان را کاهش دهد.  دارای مقادیر بالایی پروتئین می ‌‌باشد که مصرف 100 گرم آن در روز میزان 50 درصد از نیاز پروتئینی بدن را برطرف می‌‌سازد. همانند سایر آبزیان جنوب دارای مقادیر بالایی امگا3، فسفر، کلسیم و ویتامین‌‌های مختلف به ویژه ویتامین B12 می‌‌باشد. سرخو ماهی دارای میزان قابل توجهی اسیدآمینه تریپتوفان و عنصر سلنیوم است، حضور این دو ماده بسیار مهم در گوشت آن، این ماهی را به عنوان یک ماده‌‌ی غذایی ضد سرطان معرفی می‌‌کند. علاوه بر میزان پروتئین بالا، املاح و ویتامین‌‌های مفید، چربی بسیار کمی دارد.

چرا ماهی سرخو به عنوان یک غذای دریایی مناسب توصیه می‌‌گردد؟

• دارا بودن گوشت لطیف، خوش طعم و معطر
• آزار دهنده نبودن تیغ و خارهای آن
• مقادیر بالای پروتئین در گوشت
• میزان چربی بسیار پائین در گوشت
• بالا بودن مقادیر اسیدهای چرب امگا3
• دارابودن مقادیر بالای ویتامین های A، B5، B12، C و E
• دارای مقادیر قابل توجه املاح از جمله پتاسیم، کلسیم، آهن و فسفر
• خاصیت ضد سرطانی به دلیل دارا بودن سلنیوم
• مفید برای بیماران قلبی، بیماران با مشکلات گوارشی و پروستات

مشخصات ماهی سرخو تازه جنوب ایران                  

وزن متوسط ماهی چقدر است؟                 

گاهی به 4 کیلوگرم نیز می‌‌رسد، اما اندازه‌‌ها و وزنهایی که بازار پسند هستند:

• کوچک (250 الی 400 گرم)، مناسب برای کباب کردن
• متوسط (400 الی 600 گرم)، مناسب برای سرخ کردن
• بزرگ (یک کیلوگرم به بالا)، مناسب برای سرخ کردن

شکل ظاهری ماهی چطور است؟             

از مشخصات ماهی سرخو باید بگوییم که اسامی بومی محلی ای ماهی شامل سرخو، سرخوی کم ‌‌پولک و ماهی حمرو می باشد. از خوشمزه‌‌ترین ماهیان خانواده‌‌ی هامور ماهیان بوده، دارای نام علمی Lutjanus johnii و نام انگلیسی snapper است. این ماهی به دلیل رنگ قرمز متمایل به صورتی که دارد به نام سرخو قرمز نیز معروف است. دهانش بزرگ و در امتداد صورت کشیده شده است. یک ماهی دریازی بوده و در آبهای ساحلی خلیج فارس و دریای عمان به وفور یافت می‌‌شود. ماهی حمرو از جمله معدود ماهیانی است که همیشه در فهرست ماهیان صید شده توسط صیادان جنوب وجود دارد. چرا که طرفداران بسیاری داشته و یکی از پرفروش‌‌ترین ماهیان جنوب به شمار می‌‌رود.

طول بدنش از 40 تا 100 سانتی‌‌متر متغیر است. بدنی مرتفع تا بیضی شکل و در مقطع کشیده داشته و باله‌‌ی دمی آن نیز دو شاخه شده است. باله‌‌ی پشتی دارای 10 تا 12 عدد خار سخت بوده و دارای آرواره‌‌ها و دندانهای بزرگی اس که مناسب گوشتخواری می‌‌باشد. باله‌‌ی مخرجی سرخو دارای سه خار و باله مخرجی دقیقا بعد از باله سینه‌‌ای وجود دارد. فلسا از نوع دایراه‌‌ای و کوچک هستند و طول کل بدن سرخو ماهی جنوب گاهی تا یک متر نیز می‌‌رسد.

زیستگاه ماهی سرخو در کدام آبهاست؟                

سرخوماهیان در واقع ماهیانی با اندازه‌‌ی کوچک تا بزرگ (تا طول بیش از 1 متر) و عمدتاً کف‌‌زی هستند که به‌‌طور عمده در مناطق گرمسیری به‌‌ سر می‌‌برند و با نام عمومی اسنپرها شناخته شده‌‌اند. زیستگاه آنها از آبهای ساحلی کم عمق تا اعماق قابل ملاحظه، متغیر است. بسیاری از ماهیان سرخو جنوب در نواحی آبسنگ‌‌های مرجانی و خلیج‌‌های لب‌‌شور یافت می‌‌شوند. اغلب مناطق صخره‌‌ای و مرجانی را برای زیست ترجیح می‌‌دهد و گاهی تا اعماق 450 متری آّ نیز دیده می‌‌شود. در قسمت غربی اقیانوس هند-آرام، شرق آفریقا، جنوب استرالیا و سراسر خلیج فارس و دریای عمان پراکنش دارد.

سرخو ماهیان دارای اهمیت تجاری بالایی بوده و عموماً گوشت آنها طعم خوشمزه‌‌ای دارد و بسیار معطر است. صید آن توسط قلاب‌‌های دستی، تورهای ترال کف‌‌روب، تورهای گوشگیر و تله‌‌ها انجام می‌‌شود. این ماهی بخش بسیار مهمی از صید صنعتی را در خلیج فارس و دریای عمان تشکیل می‌‌دهد. این ماهیان طعم بسیار مطلوبی دارند و در اکثر نقاط دنیا پرورش داده می‌‌شوند. در تایلند و سنگاپور هم بر روی پرورش آن کارهای زیادی انجام شده است. در سنگاپور طی 10 ماه این گونه از اندازه 10 گرم به اندازه بازاری 600 گرم و در تایوان طی 12 تا 18 ماه به اندازه 400 تا 1000 گرم  رسیده است.