شاه میگو یا میگو جامبو از انواع میگو های درشت جثه بوده و دارای سایزی بزرگتر از دیگر انواع میگو دریایی می باشد. انواع شاه میگو در اندازه های مختلف موجود می باشد و معروفترین و مرغوبترین نوع آن شاه میگو خلیج فارس است. شاه میگو های موجود در ایران در انواع رنگ های سبز لجنی، آبی فیروزه ای و ارغوانی وجود دارند.

در دنیا حدود ۸۰ نوع میگو پرورش و صید می شود که دارای اسامی مختلف علمی می‌باشند. شاه میگو از نظر علمی نوعی خرچنگ است که قسمت خوراکی آن ، دم می باشد. آب پز و بخار پز کردن از روش های مرسوم و رایج جهت پخت انواع شاه میگو می باشند.
این نوع میگو در سواحل خلیج فارس پرورش و صید می شود. شاه میگو های پرورشی دارای جثه و وزن بیشتری نسبت به نوع وحشی آن می باشند. انواع مختلفی از شاه میگو در اقیانوس وجود دارد اما شاه میگو خوراکی خلیج فارس شامل دو نوع سر پهن و شاخک دار می باشد.

شاه میگو سر پهن فاقد هر گونه شاخک و چنگال بوده و دارای چهار جفت پا جهت حرکت کردن است. شاه میگو سر پهن جزو لذیذترین انواع میگو ها محسوب شده و  بیشترین گوشت آن در ناحیه دم قرار دارد و  دارای گوشت ترد و بسیار مطبوعی است.  همچنین میگو کله پهن حاوی انواع مواد معدنی و املاح از جمله منیزیم و سلنیوم می باشد.

شاه میگو های خاردار این دسته از میگو ها فاقد چنگال در جفت اول پاهای سینه ای بوده اما در عوض آن مجهز به آنتن های بلند بوده و سطح پشتی شان پوشیده از خار می باشد. محل زندگی این نوع از میگو ها آب های کم عمق و صخره ای می باشد و بدین دلیل به میگوی صخره ای نیز معروف هستند.